Lieve kapper

Woensdag 6 mei 2020

Nog nooit heb ik je zo gemist,
mijn haar vol klitten, in de tist.

Zo dof en futloos, piekerig, sluik,
het is, met recht, een bokkenpruik.

Er zit echt geen model meer in,
de krul zakt uit, tegen mijn zin.

Mijn kleurtje is tot as gedoofd,
het groeit mij echt boven het hoofd.

Draag ik een staart, draag ik het los,
het is en blijft een takkenbos.

En mijn wenkbrauwen, ’t is ongekend,
daarin kan haast een permanent.

’t Groeit uit mijn oren, uit  mijn neus,
ja werkelijk, ’t is serieus!

Oh, had ik maar een heggenschaar,
ik krijg een sik van al dat haar.

Maar Yes! Een eind kwam aan mijn hopen,
elf mei mogen de kappers open.

Dan kan ik eindelijk, zonder spijt,
mijn wilde haren aan je kwijt.

© 2020 Wilma van Ophem

Nirmala Nederland
Klik op de foto om terug te gaan naar de lichtpuntjes..